Άρκο

★★★★☆ (Arco, Γαλλία, Η.Π.Α., 2025, 78’)

• Σκηνοθεσία: Ουγκό Μπιενβενού

• Με τις φωνές των: Σουάν Αρλό, Αλμα Γιοντορόφσκι, Μαργκό Ρανγκάρ

Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Ουγκό Μπιενβενού -σκηνοθέτη, καρτουνίστα και εικονογράφου, γνωστού για το ιδιαίτερο ύφος των animation και των graphic novels του- αποτελεί ένα ιδιοσυγκρασιακό έργο κινουμένων σχεδίων που συνδυάζει επιρροές από τον Χαγιάο Μιγιαζάκι («Ταξίδι στη Χώρα των Θαυμάτων» 2001), τον Ρενέ Λαλού («Ο Φανταστικός Πλανήτης» 1973) και τον Μοέμπιους. Το έργο του καταπιάνεται με θέματα όπως η αγάπη, η οικολογία, αλλά και το ταξίδι στον χρόνο ως γέφυρα ανάμεσα σε ένα μέλλον που υπάρχει και σε ένα παρελθόν που καλείται να το διαμορφώσει.

Ο Αρκο, ένα αγόρι από το μακρινό μέλλον στο οποίο οι άνθρωποι έχουν πλέον τη δυνατότητα να ταξιδεύουν πίσω στον χρόνο, παγιδεύεται κατά λάθος στο έτος 2075. Εκεί συναντά την Ιρις, ένα μοναχικό κορίτσι, με την οποία αναπτύσσει μια βαθιά φιλία. Μαζί θα προσπαθήσουν να βρουν τρόπο να στείλουν τον Αρκο πίσω στην εποχή του, την ώρα που το περιβάλλον καταρρέει και ο χρόνος λιγοστεύει, καθώς ο πλανήτης πλησιάζει στο τέλος του.

Με ένα υπέροχο animation, μια αφήγηση που ισορροπεί θαυμάσια ανάμεσα στον στοχασμό και την περιπέτεια, ο Μπιενβενού, εμφανώς επηρεασμένος περισσότερο από το έργο του Μιγιαζάκι, δημιουργεί μια ταινία-ύμνο για τη σημασία της φύσης και την ανθρώπινη σύνδεση.

Ο σκηνοθέτης αντιπαραβάλλει δύο διαφορετικές χρονικές πραγματικότητες. Στο μέλλον του Αρκο, οι άνθρωποι ζουν ειρηνικά σε έναν κόσμο που έχει προσαρμοστεί στις περιβαλλοντικές αλλαγές, με κατοικίες χτισμένες πάνω σε στύλους που θυμίζουν δέντρα, δημιουργώντας την εντύπωση ότι ζουν σε τεράστια μπονσάι. Το μέλλον δεν σκιαγραφείται ως μια δυστοπία, αντίθετα το παρελθόν παρουσιάζεται ως ένας κόσμος με έντονα σημάδια πρώιμης αποσύνθεσης. Βίαιες καταιγίδες και καταστροφικές πυρκαγιές πλήττουν τις κατοικημένες περιοχές, ενώ οι άνθρωποι προστατεύονται μέσα σε τεράστιους διάφανος θόλους. Ταυτόχρονα οι άνθρωποι ζουν και εξαρτώνται από την τεχνολογία και τα ρομπότ.

Αυτό το παρελθόν που «χτίζει» ο Μπιενβενού στηρίζεται πολύ στο σήμερα. Εχει ενδιαφέρον πώς μετατρέπει αυτό το παρελθόν μέσα από την Ιρις σε μια ελπίδα για το μέλλον. Τα παιδιά συνδέονται με τη φύση και οι ενήλικες είναι απόντες. Για τον σκηνοθέτη τα παιδιά είναι φορείς μιας ελπίδας για ένα καλύτερο μέλλον, που θα υπάρξει μόνο αν ο άνθρωπος αντιληφθεί τη σημασία της φύσης και επανασυνδεθεί μαζί της.

Στην παραγωγή συμμετέχει η βραβευμένη ηθοποιός Νάταλι Πόρτμαν, ενώ η ταινία έχει αποσπάσει υποψηφιότητα για Οσκαρ Καλύτερης Ταινίας Animation. Το «Αρκο» θα κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους με ελληνικούς και γαλλικούς διαλόγους και ελληνικούς υπότιτλους.

*Η κριτική δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην έντυπη έκδοση της Εφημερίδας των Συντακτών (19-02-2026)