Δυστυχώς Βρίζω

★★★☆☆ (I Swear, Μ. Βρετανία, 2025, 120’)

• Σκηνοθεσία: Κερκ Τζόουνς

• Ηθοποιοί: Ρόμπερτ Αραμάγιο, Μάξιν Πικ, Σίρλεϊ Χέντερσον

Έχοντας κερδίσει τρία βραβεία BAFTA (Α’ Ανδρικού Ρόλου, Ανερχόμενου Αστέρα και Κάστινγκ), η ταινία του Κερκ Τζόουνς, αν και βαδίζει σε συμβατικά αφηγηματικά μονοπάτια μιας βιογραφίας που εξιστορεί την αληθινή ζωή του Τζον Ντέιβιντσον, - διαγνωσμένου με σύνδρομο Τουρέτ, μια νευρολογική διαταραχή που προκαλεί ανεξέλεγκτες σωματικές αντιδράσεις -, καταφέρνει, χάρη στη στιβαρή και συγκινητική ερμηνεία του Ρόμπερτ Αραμάγιο, να αποφύγει τις «παγίδες» που κρύβει μια τέτοια προσπάθεια.

Η ταινία συγκρατεί τους μελοδραματικούς τόνους και πρώτα απ’ όλα στρέφει το βλέμμα στο σύνδρομο Τουρέτ, αναδεικνύοντας τις δυσκολίες του να ζεις με αυτό, ενώ ταυτόχρονα επιχειρεί να φωτίσει τη σημασία της κοινωνικής κατανόησης, συμβάλλοντας στη διάλυση στερεοτύπων και προκαταλήψεων. Το κωμικό στοιχείο συνδυάζεται με το δράμα χωρίς ποτέ να ωραιοποιεί τις καταστάσεις. Μόνο στο τέλος επιχειρεί να δώσει έναν ίσως πιο «happy end» τόνο, αλλά μέχρι τότε ο θεατής έχει ήδη αφομοιώσει την πραγματικότητα της ζωής του Τζον και μπορεί να αντιληφθεί βαθύτερα την κατάστασή του.

Ο Τζόουνς δεν επιχειρεί τίποτα περισσότερο από το να αφηγηθεί, με απλότητα και αμεσότητα, την ιστορία του, δημιουργώντας ένα έργο ενσυναίσθησης κάτι που το καταφέρνει με επιτυχία.

*Η κριτική δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην έντυπη έκδοση της Εφημερίδας των Συντακτών (26-03-2026)