★★½☆☆☆

Οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών αποτελούν τον βασικό άξονα της ταινίας, με στιγμές έντασης αλλά και υπερβολής που την οδηγούν προς το μελόδραμα.

★★★★☆

Ένα ντοκιμαντέρ που ξεφεύγει από τα στερεότυπα, παρουσιάζοντας τη Λώξη όχι ως σύμβολο, αλλά ως έναν άνθρωπο που διεκδικεί τη θέση του στην τέχνη και τη ζωή.

★★★★☆

Η Αλίτσε Ρορβάχερ δημιουργεί μια ταινία-μωσαϊκό που συνδυάζει στοιχεία από το φελινικό σινεμά και την αισθητική του Γουες Άντερσον, προσφέροντας μια μοναδική κινηματογραφική εμπειρία..