★★★☆☆

Η ταινία ξεχωρίζει όταν δίνει χώρο στις προσωπικές μαρτυρίες των επιζώντων των στρατοπέδων συγκέντρωσης, τις οποίες η σκηνοθέτις διαχειρίζεται με σεβασμό και χωρίς συναισθηματική εκμετάλλευση.

★★★★☆

Ο Ακίν υπογράφει μια πολιτική και ανθρώπινη ταινία που δείχνει πως το παρελθόν δεν ξεχνιέται, θέτοντας με λυρισμό ερωτήματα για την αθωότητα και την ενοχή.