★★½☆☆☆

Η προσπάθεια να συνδυαστούν ο αναστοχασμός πάνω στη συλλογική μνήμη με στοιχεία θρίλερ και δράσης οδηγεί σε μια άνιση ταινία, όπου το συναισθηματικό βάθος χάνεται μέσα στη σκηνοθετική υπερβολή, με αξιοσημείωτη την τελευταία κινηματογραφική εμφάνιση του Ούντο Κιρ.

★★½☆☆☆

Καταδικασμένος στην επανάληψη, ο Άντερσον προσφέρει μια όμορφη αλλά προβλέψιμη αντιγραφή των προηγούμενων ταινιών του.

★★★½☆☆

Ατμοσφαιρικά δυνατό, αλλά αφηγηματικά άνισο, ο «Θρίαμβος» ισορροπεί μεταξύ σουρεαλισμού, κοινωνικής κριτικής και σάτιρας που σταδιακά μετατρέπεται σε φάρσα.