Ανάμεσα στις Καλαμιές
★★★☆☆ (Rietland, Ολλανδία, 2025, 105’)
Σκηνοθεσία: Σβεν Μπρέσσερ
Ηθοποιοί: Γκέριτ Κνόμπε, Λόις Ρέιντερς, Άννα Λόεφεν, Γιάννικ Ζοέτ
Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Σβεν Μπρέσσερ, που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Καννών (Εβδομάδα της Κριτικής), αφηγείται την ιστορία του Γιόχαν. Ενός μεσήλικα αγρότη που ζει μια μονότονη ζωή και φροντίζει την έφηβη εγγονή του. Όταν βρίσκει το πτώμα μιας νεαρής κοπέλας, τον κυριεύει ένα αίσθημα ενοχής και, μπροστά στην αδιαφορία της αστυνομίας, οδηγείται σε εμμονή, παίρνοντας την κατάσταση στα χέρια του.
Η ταινία του Μπρέσσερ αποτελεί μια ουσιαστική σπουδή χαρακτήρα και εξερευνά τον ψυχολογικό κόσμο του Γιόχαν μέσα από μια στιβαρή σκηνοθεσία, ελάχιστους διαλόγους και μια δυνατή ερμηνεία από τον Γκέριτ Κνόμπε, ο οποίος δεν είναι επαγγελματίας ηθοποιός αλλά ανακαλύφθηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη κατά τη διάρκεια της προ-παραγωγής. Με την κάμερα να κινείται ελάχιστα και τον διευθυντή φωτογραφίας Sam du Pon να κινηματογραφεί εξαιρετικά τη φύση, η οποία παίζει καθοριστικό ρόλο στη σκιαγράφηση του Γιόχαν και συνδέεται με την αργή, νωχελική καθημερινότητα μιας μικρής κοινωνίας, ο Μπρέσσερ στηλιτεύει την «τύφλωση» των μικρών κοινωνιών απέναντι στο έγκλημα που υπάρχει μέσα τους. Οι καλαμιές λειτουργούν συμβολικά, ως ένας τοίχος σιωπής, που κρύβουν την ενοχή και το έγκλημα.
Ο Γιόχαν πρέπει να έρθει αντιμέτωπος με το σώμα μιας νεκρής κοπέλας για να αντιληφθεί ότι η ζωή του δεν είναι μόνο η δουλειά του και ότι η δημόσια ζωή τον αφορά, είναι μέλος μιας μικρής κοινότητας όπου ο κίνδυνος ελλοχεύει.
Αυτή τη συνειδητοποίηση και τη σταδιακή αλλαγή του χαρακτήρα, από έναν παθητικό παρατηρητή σε έναν ενεργό άνθρωπο που αποζητά απαντήσεις, ορμώμενος από μια ενοχή που κουβαλούν όλοι όσοι συνειδητά αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα, την καταγράφει με μεγάλη δεξιότητα και μινιμαλισμό ο Μπρέσσερ. Και παρόλο που δεν αποφεύγει ορισμένα λάθη ενός πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη όπως μια επιτήδευση στο στήσιμο ορισμένων πλάνων για να τονιστούν οι συμβολισμοί το αποτέλεσμα παραμένει άκρως δυνατό και ενδιαφέρον.
*Η κριτική δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην έντυπη έκδοση της Εφημερίδας των Συντακτών (02-04-2026)
