★★★☆☆

Αν και πλούσια σε ιδέες και πειραματισμούς, η ταινία ταλαντεύεται ανάμεσα σε μια ριζοσπαστική μορφή και τις συμβάσεις της κλασικής βιογραφίας, χωρίς να ισορροπεί πλήρως μεταξύ τους.

★☆☆☆☆

Το αποτέλεσμα είναι μια ταινία που εξιδανικεύει, επαναλαμβάνοντας τη γνώριμη αγιογραφική προσέγγιση του Σμαραγδή, μετατρέποντας μια ιστορική προσωπικότητα σε μονοδιάστατο σύμβολο και αδικώντας την πραγματική ιστορική της σημασία.

★★★☆☆

Παρά κάποιες αφηγηματικές αδυναμίες και τυποποιήσεις, η ταινία ξεχωρίζει για τη λιτή και στοχαστική της προσέγγιση, εστιάζοντας όχι στη δόξα, αλλά στην ουσία της καλλιτεχνικής δημιουργίας και της προσωπικής λύτρωσης.

★★½☆☆☆

Η Τζέσικα Παλίντ δημιουργεί μια βιογραφική ταινία για τη Μαρία Σνάιντερ, εστιάζοντας στα τραυματικά γυρίσματα του “Τελευταίο Τανγκό στο Παρίσι”.

★★☆☆☆

Η Σελίν Σαλέτ σκηνοθετεί ένα δυνατό ψυχογράφημα, αλλά ξεχνά να δώσει φωνή στο ίδιο το έργο της Νίκη ντε Σαιν Φαλ.