★★½☆☆☆

Η προσπάθεια να συνδυαστούν ο αναστοχασμός πάνω στη συλλογική μνήμη με στοιχεία θρίλερ και δράσης οδηγεί σε μια άνιση ταινία, όπου το συναισθηματικό βάθος χάνεται μέσα στη σκηνοθετική υπερβολή, με αξιοσημείωτη την τελευταία κινηματογραφική εμφάνιση του Ούντο Κιρ.

★★½☆☆☆

Καταδικασμένος στην επανάληψη, ο Άντερσον προσφέρει μια όμορφη αλλά προβλέψιμη αντιγραφή των προηγούμενων ταινιών του.

★★½☆☆☆
Ο Κρόνενμπεργκ επιστρέφει με μια άκρως προσωπική ταινία που εξερευνά τον πόνο, την απώλεια και την επιθυμία μέσα από ένα body horror υπαρξιακό δράμα.

★★★½☆☆

Ατμοσφαιρικά δυνατό, αλλά αφηγηματικά άνισο, ο «Θρίαμβος» ισορροπεί μεταξύ σουρεαλισμού, κοινωνικής κριτικής και σάτιρας που σταδιακά μετατρέπεται σε φάρσα.

★★★☆☆

Η πρώτη ταινία της Αριάν Λαμπέντ καταφέρνει να εντυπωσιάσει με την ατμόσφαιρά της και την τολμηρή εξερεύνηση θεμάτων όπως η βία, η αλληλεξάρτηση και η εφηβική ψυχολογία.

★★★☆☆

Πέντε διαφορετικοί ηθοποιοί, μια αφηγηματική αποδόμηση και μια σειρά από σουρεαλιστικές εικόνες συνθέτουν μια ταινία που δεν είναι βιογραφία αλλά ένας φόρος τιμής στο πνεύμα του μεγάλου ζωγράφου.

★★☆☆☆

Ο Μισέλ Γκοντρί επιστρέφει με μια ταινία που φιλοδοξεί να είναι μια παιχνιδιάρικη σάτιρα για τη δημιουργική διαδικασία, αλλά τελικά εγκλωβίζεται στην αυτοαναφορικότητά της.

★★☆☆☆

Ένα queer νεο-νουάρ δράμα, με την Κρίστεν Στούαρτ να ξεχωρίζει με την ερμηνεία της.

★★★☆☆

Ο Ζούντε συνδυάζει σινεφίλ αναφορές με σύγχρονα αφηγηματικά εργαλεία, προσφέροντας μια νέα μορφή αφήγησης που αναδεικνύει τα κοινωνικά αδιέξοδα.

★★★☆☆

Ο Κρίστοφερ Μπόργκλι εξετάζει τη μανία της σύγχρονης κοινωνίας για τη γρήγορη διάσημοτητα μέσα από μια σουρεαλιστική ιστορία.